6-Banentoernooi Utrecht Masters

February 19th, 2019

Het 6-banentoernooi van het gewest NoordHolland/Utrecht is een wedstrijd van 12 wedstrijden gelijk verdeelt over 6 schaastbanen. Deze zondagavond is Utrecht aan de beurt en is er geen gewone zondagavond marathon. Om aan alle wedstrijden mee te mogen doen moet je als master in de C1 in Utrecht meerijden. Lang geleden toen het nog het 4-banentoernooi was voldeed ik aan de voorwaarden en deed ik mee. Na enkele keren heb ik het toen opgegeven. Want een lange autorit en dan na 10 ronden (of minder) weer naar huis, daar had ik weinig zin in. Nu wilde ik het toch wel een keer proberen. Als Utrechtse Zondagavond rijder mag je namelijk ook mee doen als de wedstrijd in Utrecht is. 70 ronden staan er voor de masters op het programma. Het niet al te grote peloton gaat direct na de loze ronde heel hard rijden. Met moeite blijf ik achter in het peloton rijden terwijl voorin de klassement leiders proberen te ontsnappen en weer worden terug gereden. Het lukt me om bij het peloton te blijven terwijl ik regelmatig, bij weer een versnelling denk “dit is de laatste keer”. Het lukt niemand om aan het peloton te ontsnappen en na 69 ronden is de bel voor een massasprint. Ik rij nog wel een redelijk snelle ronde maar eindig helemaal achter in het peloton. Ik vind het geen probleem want ik heb 70 ronden kunnen rijden in een voortrazend peloton. Achteraf blijkt dat in de eerste 15 ronden er drie onder de 31 seconden zijn, zo snel heb ik dit jaar nog geen ronde gereden. ( ronde tijden )

Sneak Preview Week 07: Mid90s

February 17th, 2019

Heel soms komt het voor de ik een film in de sneak al heb gezien. Ik zag Mid90s al enige tijd geleden. Toen zonder ondertitels en dat voegt nu iets toe want de eerste keer heb ik niet alles goed verstaan. In eerste instantie lijkt dit een Skate-board film. Maar al snel wordt duidelijk dat het over veel meer gaat dan dat. De hoofdrol speler ondergaat alles rustig en komt steeds sterker uit de situaties. Ook de tweede keer wordt ik helemaal opgenomen in de jaren 90 sfeer, mede dankzij de muziek. De jonge acteurs spelen zo, dat het lijkt alsof ze gewoon hunzelf zijn. De situaties zijn zeer geloofwaardig en zijn nooit overdreven, maar daarom niet minder indrukwekkend. Ik heb de tweede keer wederom genoten, een 9.

Veertiende Zondagavond Marathon 2018/2019

February 13th, 2019

Vast besloten om dit keer bij twijfel altijd mee te gaan met een ontsnapping, sta ik klaar voor een C2 marathon over 50 ronden. We zijn de eerste groep van de avond die mag starten en dat is te merken aan het grote aantal deelnemers. Er wordt ook dit keer vanaf het begin aardig door gereden, maar zo snel als vorige keer, dat niet. Als omkijk naar het peloton terwijl ik voorin mee rij zie ik een lint van 100 meter. Dat betekent dat als je een ronde wil inlopen op het peloton, je “slechts” 300 meter hoeft te overbruggen. Ik ga mee met een aantal ontsnappingen die op niets uitlopen tot er een groep van zes rijders weg rijdt. De twee koplopers van het klassement zitten erbij en dat kan betekenen dat het een succesvolle poging kan worden. Samen met enkele anderen gaan we onmiddellijk in de achtervolging. Even lijkt het er op dat het hele peloton volgt, maar opeens zijn we los en met z’n zessen op weg naar de andere met voorsprong. Het duurt even voor we aansluiten en er vallen nog wat mensen af, maar dan rijden met een groep van tien 100 meter voor het peloton. De voorsprong wordt lange tijd niet groter en ik heb het gevoel dat het misschien toch niet gaat lukken. Toch wordt langzaam maar zeker de voorsprong groter. Als we op het rechte stuk het peloton in de rug kijken gaat het snel, en we hebben een ronde. Al snel ontsnappen de twee koplopers in het klassement weer, maar niemand gaat mee en ze moeten het met z’n tweeën doen. Door de scheidsrechter wordt ook de finale procedure omgeroepen. Het peloton sprint af bij het ronde bord op elf, de rijders met een ronde voorsprong rijden de wedstrijd uit. Als het peloton is gefinisht rijden we met een groep van acht en de twee met voorsprong verder. Een van de twee met voorsprong, een lid van schaatsclub Gouda, lukt het om de ronde in te lopen. Door de speakers wordt medegedeeld dat er bij het ronde bord op drie afgesprint zal worden en dat de rijder met twee ronden voorsprong het laatste stuk alleen rijd uit rijd. Twee ronden voor de bel zit ik op tweede positie achter die rijder en denk, hier moet ik niet achter zitten want hij heeft geen eindsprint nodig.Ik laat me dus iets afzakken, wat echter tot gevolg heeft dat wanneer de bel gaat ik als laatste in de groep rij, natuurlijk liet niemand mij er meer tussen. Ik kom als 9de over de finish, de laatste ronde kon ik nog maar één rijder inhalen. ( ronde tijden )

Flevobokaal Masters M2/M3 40-54 Wedstrijd 2

February 7th, 2019

De autorit van Rijswijk naar Biddinghuizen is in de spits geen pretje. Gehaast en net op tijd kom ik bij de inschrijftafel on mijn nummer op te halen. Omkleden en hup het ijs op. Ondertussen finisht de eerste groep Masters (55+) en heb ik nog enkele minuten om met enkele rijders te praten en onder andere te horen dat het ijs prima is en de wind erg meevalt. Dan gaan we met z’n eenentwintiggen van start voor veertien ronden. Gelijk in de eerste bocht, naar rechts, voel ik dat ik wel heel er stijve benen heb van het afgelopen weekend schaatsen en hardlopen. De eerste drie ronden heb ik dan ook moeite om een relaxte schaats houding aan te nemen. Het gebrek aan bochten zorgt er voor dat ik mijn benen geen moment rust kan geven en vooral mijn rechter been heeft het zwaar. En waar ik al bang voor was gebeurt voor mijn neus, een groepje ontsnapt aan het pelotonetje. Ondanks dat er goed wordt doorgereden en ik met moeite bij kan blijven, lukt het de vier om een ruime voorsprong op te bouwen. We blijven als peloton stevig doorrijden en er vallen, soms zelfs letterlijk, schaatsers af. De laatste ronden rijden we met z’n zevenen. Als we de laatste ronde ingaan weet ik al dat ik laatste ga worden van het groepje. Bij iedere versnelling moet ik een gaatje laten vallen en weer dicht rijden. Ik kom als 11de over de finish, misschien geen top klassering maar toch mooi 14 ronden in 1 uur en 10 minuten op Flevonice gereden.

Dertiende Zondagavond Marathon 2018/2019

February 6th, 2019

Met nog steeds een goed gevoel van het “rondje pakken” van de vorige keer begin ik vol vertrouwen aan deze C2 wedstrijd over 45 ronden. Al vanaf de loze ronde wordt er stevig door gereden. De eerste 10 ronden rijdt het peloton in een lang lint wat betekent dat het hard gaat. Daarna neem ik deel aan twee pogingen om met een groepje aan het peloton te ontsnappen, maar deze mislukken. Wel lukt het een rijder om alleen een ronde in the halen. Direct na de tussensprint rij ik bij de eerste tien en zie drie rijders iets voor het peloton rijden. Ik twijfel even, want er zit een rijder van vorige week bij waarmee ik het rondje inliep, maar besluit dan toch om niet naar het groepje te rijden. “Ze zullen wel weer terug gepakt worden” blijkt uiteindelijk een niet waar een het lukt ze om ook een ronde in te lopen. Het hele peloton blijft tot de bel “met het rondenbord op zes” bij elkaar terwijl ik baal van de verkeerde keuze die ik heb gemaakt. Met een snelle laatste ronde van 32,5 lukt het me om op de 17de plaats te eindigen, blijkbaar hebben andere rijders een nog snellere laatste ronde. Achteraf blijkt dat met een rondje onder de 30 dat inderdaad het geval is. Ook blijkt achteraf dat bij de drie rijders nog een tweede rijder zat die vorige week in het inhaal groepje mee deed, een extra bevestiging dat ik de verkeerde keuze maakte.

Plantise Kassenloop 2019

February 6th, 2019

‘s Winters een 10Km indoor lopen bleek een goede keuze. Buiten regent het, binnen in de kassen is het droog en warm. De Kassenloop is meer dan alleen rennen. Een gezondheid-check of cup-cakes versieren voor de kinderen behoord ook tot de mogelijkheden. En dan gaat de opbrengst ook nog naar een goed doel. Kortom een heel sympathiek loop event. In een korte broek en T-shirt ga ik van start voor 6 ronden door de kassen. De vloer is prachtig vlak en je hoeft geen moment naar de grond te kijken waar je je voeten neer zet, behalve misschien bij de water-post waar het een beetje glad kan zijn. Wel zijn er aardig wat hoekige bochten in een ronde maar door goed vooraf te kijken hoe de bocht aan te snijden, gaan die bochten zonder problemen. Wel jammer dat sommige mensen de instructie “Rechts lopen” niet helemaal hebben begrepen. Op de helft van de eerste ronde loop ik door een kas tussen de planten waar het een stuk warmer is dan in de rest van de kassen. De eerste keer is de warmte geen probleem, maar de daarop volgende vijf keren valt het tempo houden in dat stuk me het zwaarst. Doordat indoor mijn GPS-Horloge niet echt precies is en denkt dat ik minder kilometers maak, zijn mijn kilometertijden geen indicatie hoe het gaat. Maar de ronden tussentijden laten wel een trend zien, ik ga steeds langzamer lopen. Dat komt overeen met mijn gevoel. De laatste ronden zijn vreselijk zwaar, maar ik forceer niks en blijf gecontroleerd lopen. Uiteindelijk kom ik met een tijd van 46:12 over de finish en ontvang ik een mooie Gerbera en een toepasselijke sleutelhanger. In de uitslag ben ik de 39ste man van de 206 die deelnamen aan de 10K. Eigenlijk helemaal niet slecht gelopen, zeker omdat ik midden in het schaatsseizoen zit en weinig loop. Volgend jaar zeker weer.

Sneak Preview Week 05: Eighth Grade

February 1st, 2019

Even lijkt deze Sneak te gaan over Social Media en You Tube vloggers. En alhoewel het een heel belangrijke rol speelt in het leven van een niet cool tiener meisje, gaat het over veel meer dan dat. In de laatste weken van Eighth Grade en dus vlak voor de stap naar high school probeert ze te overleven tussen de wel coole kids. In tegenstelling tot andere Amerikaanse film over tieners, ziet Elsie Fisher er zeker niet perfect uit, in de close-ups heel goed in beeld gebracht. De “awkward” situaties waarin ze zich zelf brengt om toch nog enigszins met de coole kids mee te kunnen komen zijn zo gespeeld dat je als toeschouwer constant het zelfde gevoel hebt. Maar ook voel je de kracht die de hoofdrol speelster heeft om door te gaan en er het beste van te maken. Op mij maakte dat indruk, een 8.

Twaalfde Zondagavond Marathon 2018/2019

January 30th, 2019

Na een hoogtestage in de vorm van een korte wintersport en het missen van een zondagavond marathon, sta ik verkouden maar met goede hoop aan de start voor een wedstrijd over 50 ronden. Gelijk vanaf het begin rij ik mee voorin en ben bij twee ontsnapping pogingen betrokken. Helaas mislukken ze beide, er staat een aardige wind die een en ander moeilijk maakt. Wel lukt het twee andere rijders om een ronde voorsprong te krijgen. Terwijl deze achteraan aansluiten, rijden er twee schaatsers weg van het peloton en ik ga met ze mee. Met z’n drieën hebben we bijna 150 meter voorsprong als er nog twee rijders de aansluiten. Met de vijf blijven we enige tijd op een halve ronde voorsprong. Als ik de hoop bijna begin op te geven lijkt het er op dat de SC Gouda schaatsers in het peloton voorin het tempo laag kunnen houden en opeens kijken we het peloton in de rug. Ondertussen is er ook nog een tussensprint met een rookworst voor de eerste drie. Ons groepje van vijf komt natuurlijk als eerste over de finish en zonder het echt te merken word ik derde en winnaar van een “winterse” prijs. Als we aansluiten bij het peloton rijdt een van de twee rijders die al eerder een rondje pakte weer weg en weet nog een ronde in to lopen op het peloton. De jury geeft aan dat bij het rondenbord op acht het peloton de bel krijgt en de zes rijders met een ronde voorsprong de bel bij drie. Als het peloton is gefinisht rijden we als groepje van zeven de laatste ronden. Als de bel gaat probeer ik nog wel te versnellen maar het lukt niet echt en ik zit achter de verkeerde rijders om in hun slag naar een hogere plek te rijden dan de zevende. Toch ga ik juichend over de finish, ik heb tenslotte een rondje gepakt op het peloton. Achteraf blijkt inderdaad dat dankzij het “afstoppen” van SC Gouda rijders het peloton ons de kans gaf een ronde in te halen. Een hele verbetering met vorige keren toen juist SC Gouda rijders het gat dicht reden. ( ronde tijden )

Die fantastischen fünf : Italien

January 25th, 2019

Ook in Januari 2019 vertrokken we met de “Die fantastischen fünf” naar vier dagen sneeuw. Dit keer echter een afslag (en een Brennerpas) verder. Sëlva di Gardena, Wolkenstein in het Duits, was onze bestemming. De reis met een Personenbusje op vrijdag nacht verliep zeer voorspoedig. Op zaterdag morgen zaten we om 09:00 aan het ontbijt in de ontbijtzaal van ons hotel/appartement vlak bij de ski-lift. Ski’s huren om de hoek, een stukje lopen, een cabine lift omhoog en hopla we zaten op de Sella Ronda die we tegen de klok in dan ook maar gelijk in zijn geheel hebben gedaan.

Het weer was alle vier de prachtig zonnig ski weer. De sneeuw kwaliteit was goed en gelukkig was er niet zo overdadig veel gevallen als in de rest van Tirol. Alle hoeken van het Dolomieten skigebied Val Gardena hebben we gezien. Het betekende veel afstanden skiën (en prikken), veel in de lift zitten en zelfs een keer de skilift in de laatste minuut halen. Het uitzicht op de Marmolada (3342 meter) was geweldig indrukwekkend, eraf skiën leverde brandende bovenbenen op. In een Grappa en Wijnhandel vlak naast het Hotel blijkt de Italiaanse Whisky “Puni Alba” te koop. Een heerlijke manier om te ontspannen van de inspanningen van de dag. Net als de heen reis gaat ook de terug reis zeer voorspoedig. De Curry Würst mit Pommes onderweg sluit “Die fantastischen fünf” wintersport traditioneel af.

Sneak Preview Week 03: The Hate U Give

January 16th, 2019

Deze Sneak laat weer eens blijken dat in de US is het verschil tussen de verschillende bevolkingsgroepen gigantisch is. Iedere scene bevat wel een tegenstelling, het is misschien wat veel. Maar daardoor zijn behalve de vooroordelen over Afro-Americans is ook te zien wat de Afro-Amerikanen voor vooroordelen over de White-Americans hebben. Ondertussen gaat het ook nog over normen en waarden binnen de bevolkingsgroepen, de liefde tussen twee jonge mensen en wat Tupac bedoelde met “Thug Life”. Na twee uur kwam ik met het gevoel dat het in de US nooit meer goedkomt uit de sneak. Een 7.