Alain z'n Weblog

De ijsbaan was nog geen dag open of de eerste zondagavond marathon ging al van start, helaas kwam ik daar om 20:55 achter en miste dus die eerste marathon. De tweede  marathon (C2 klasse) miste ik natuurlijk niet, want er is niet leuker dan op zondagavond rond een uur of tien ‘s met 40 andere schaatsers rondjes te rijden op een vierhonderdmeter baan. Omdat dit jaar weer alle categorieën op dezelfde avond rijden was het weer ouderwets gezellig langs de kant en kon iedereen naar iedereen kijken. Dat mijn conditie door een gebrek aan training en overgewicht niet best was, dacht ik al en werd bevestigd tijdens het rijden op het zachte Utrechtse ijs. Na 20 van de 30 ronden liet ik een gaatje vallen.  Omdat dat gebeurde toen ik achteraan in het peloton reed was het een fataal gaatje, ik moest opgeven.  Overigens al na ronde 10 zat ik er flink doorheen omdat enkele “snelle mannen” op kop gingen rijden en er een lang gerekt peloton ontstond, wat natuurlijk betekend dat er hard werd gereden. Een dergelijk begin van het seizoen drukt me weer eens met de neus op de feiten: “Het gaat niet meer vanzelf”.

Als afsluiting van het schaatsseizoen dit jaar de Clubkampioenschappen van Schaatsclub Gouda. Een 500, 1500 en 40 ronden marathon, ik doe er allemaal aan mee. Ondanks een tegenvallende 500 (47.08) en 1500 (2.28.xx) toch nog een medaille (brons) omdat maar 2 van de 40+’ers echt veel sneller zijn. De marathon was door de aanwezigheid van enkele echt goede marathon-rijders voor mij vooral een kwestie van uitrijden zonder volledig in te storten. Uiteindelijk heb ik ze alle 40 rondgereden.

De laatste Marathon van de zondagavond competitie was een zware. Tijdens de premiesprint na 20 ronden lukt het me al niet om naar voren te rijden, en met mijn dacht ik laatste krachten wist tot 24 ronden te komen. Op het moment dat ik het peloton moest laten gaan en overeind kwam, viel er iemand in het peloton en besloot men op hem te wachten. Daar kon ik mooi gebruik van maken en weer aansluiten. Uiteindelijk toch nog de 40 ronden vol gemaakt.

Dit keer bleek het mijn conditie niet helemaal lekker te zitten: na 23 ronden moest is opgeven, helemaal leeg gereden. Nadat het peleton in 3en splitste zat ik in het laaste groepje en werden we door de eerste twee ingehaald, aanhaken lukte me niet meer, helaas.

Omdat dit keer alleen de Masters-1 en de C-1 reden was het een saaie avond zonder mede schaatsclub leden. Voor mezelf wist ik het nog  spannend te maken door 2 ronden voor het einde vooraan te gaan rijden en vervolgens volledig in te storten  en als 23e (laatste) te eindigen.

Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen of er is zowaar een zondagavond marathon. Het lukte me niet om deel te nemen aan de tussensprint voor een zak oliebollen maar na 40 ronden wist ik toch nog als 12e over de finish te komen. Opvallend hoe de kou onderweg “op de longen slaat” want na afloop had ik een echt 1500 meter hoestje. Opvallend want op natuurijs is het net zo koud maar daar heb ik er duidelijk minder last van.

Ging het de eeste keer nog langzaam, de 2e en 3e marathon hadden een veel hoger tempo. Dit kwam vooral door de deelname van een paar ex-toppers. De 2e marathon ging over 25 ronden en daar wist ik nog als 20ste te eindigen. Maar de 3e is een ander verhaal. I.p.v. 25, 40 ronden en dat terwijl ik nog steeds geen enkele ijstraining gedaan heb. Vermoeidheid (en het rondje op kop) was dan ook de oorzaak van een val door een klein duwtje. Daarna kon ik nog wel bij het pelto komen, maar ik was kaput. Helaas moest ik 5 ronden voor het einde afhaken.

Het wordt ieder jaar vroeger: afgelopen zondag was de eerste marathon avond op de Utrechtse ijsbaan. De baancommissie heeft besloten de verschillende categorieën opnieuw in te delen en vanaf nu rij ik in de M1-klasse (de veteranen uit de C2). De eerste wedstrijd is reden we met een man of 25, het tempo lag niet echt hoog en dus kon ik mee doen met de eindsprint. De 10km hardlopen van de ochtend zat echter ook nog in mijn benen en meer dan een 4e plaats zat er niet in.