Alain z'n Weblog

Normaal zijn de film waar Luc Besson aan mee werkt alhoewel absurd, erg leuk. Maar ondanks de spannende en mooi gefilmde “parcour/free-running” opening scene, is deze film mislukt. De situaties zijn te flauw voor woorden inclusief de aftellende bom om maar een van de clichés te noemen.. Ook wordt er soms slecht en ongeloofwaardig geacteerd. Wel vreemd om acteur Paul Walker die in november 2013 overleed door een auto ongeluk, rond te zien rijden. Een 6.

Een stel dat 30 jaar is getrouwd gaat naar Parijs om huwelijk te verfrissen. De dialogen en spanning (of het gebrek daar aan) tussen beide hoofdrol spelers (Lindsay Duncan en Jim Broadbent)  is geweldig. Er zitten (voor mij) soms heel herkenbare scenes tussen. De acteurs vind ik goed en geloofwaardig spelen. Jeff Goldblum die later “ten tonele” verschijnt speelt een rol die ‘m op het lijf geschreven lijkt. En dan is het ook nog eens leuk om delen van de stad Parijs te herkennen. Een 8.

Een Scandinavische politie “moordzaken” thriller. Gelukkig is er naast de standaard clichés een hoop te beleven. De film blijft spannend tot het eind, Als kijker kom je langzaam achter welke gebeurtenissen tot wat leiden. De typische sfeer van een scandinavische film zorgt er voor dat dat de gebeurtenissen nooit ongeloofwaardig overkomen. Hoe anders zou het geweest zijn als dit een amerikaanse film was geweest? Het politie duo vult elkaar niet alleen in het verhaal goed aan ook als acteurs doen ze het “Goed” samen. Uiteindelijk een heel spannende en vermakelijke thriller gezien: een 8.

Omdat deze sneak reeds in de rest van de wereld in de zomer van 2013 was uitgekomen, had ik “Snowpiercer” al gezien. Dit was de tweede keer in al die jaren sneak dat me dat is gebeurd. De vorige keer was “Get Shorty” die ik in Amerika al had gezien toen de film alsnog in de sneak kwam. Omdat ik de eerste keer “Snowpiercer” zonder ondertitels zag miste ik toen een stuk mono/dialoog in het Koreaans waardoor ik nu het einde beter begreep. Het verrassende gegeven: “het laatste beetje mensheid op een rijdende trein” bleek echter minder verassend voor de inhoud. Er zijn wel prachtige scenes en vreemde karakters, maar bijvoorbeeld de rol van Tilda Swinton was zo ‘over-done’ dat ik het irritant vond worden. Ook de apocalypse waar naar toe werd gewerkt viel uiteindelijk tegen en kwam nogal onwerkelijk over, zelfs in de context. Grappig detail: Vooraf aan deze gewelddadige trein film een “reclame” voor minder geweld in de trein van de NS. Een 7.

Al vanaf het eerste shot is duidelijk dat deze sneak een film van Wes Anderson is, nagenoeg ieder decor is heel symmetrisch en het kleur gebruik is net als moonlight Kingdom en The Darjeeling Limited. De sterren cast past goed in die omgeving en spelen met plezier hun rol. Regelmatig veroorzaken de gestylde beelden een glimlach en krijg je onmiddellijk trek als er weer een prachtig gebakjes van Mendl’s in beeld komt . Het verhaal ontwikkelt zich langzaam naar en hoogtepunt, eindigt toch een beetje flauw maar kent veel leuke onderdelen, zoals de gevangenis ontsnapping. Een 8.

Een prachtige film waar niet alleen de acteurs maar ook de beelden indruk maken. En dat in het zwart-wit, of juist dankzij het zwart-wit. Het landschap en het troosteloze bestaan in het midden van Amerika zijn zeer nadrukkelijk in iedere scene aanwezig. Het bepaald de sfeer van de film van het begin tot einde. De meestal ingehouden emoties en gevoelens komen zo echt over, dat het af en toe wel een documentaire lijkt. De situaties die ontstaan zitten vol humor, maar bijvoorbeeld ook een ontmoeting tussen broers die elkaar al jaren niet hebben gezien zit vol humor. Het voor Amerikaanse begrippen rustige einde maakt de film helemaal compleet. Een 9.

De Amerikanen hebben zo hun eigen soort kostuum films zoals deze sneak die in de jaren 70 speelt. De acteurs hebben er duidelijk plezier om er verkleed bij te lopen. Christian Bale is bijna onherkenbaar, vele tientallen kilo’s zwaarder dan in bijv “The Machinist”. Het verhaal, waarvan “some of it actually happened”  bouwt langzaam op naar de climax maar wordt dan helaas afgeraffeld. Een 7.

Het is in het begin even spannend waar deze film gaat eindigen. Al snel wordt je echter in het verhaal gezogen, dankzij het geweldige spel van Matthew McConaughey die duidelijk voor de film  gewicht heeft verloren. Wederom een waar gebeurd verhaal, maar gelukkig wordt er niets overdreven. De emoties lopen aardig op maar de acteurs en het script blijven passend ingetogen, geen overdreven heldendaden of overgeacteerde diepe ellende. Na Wolf of Wall Street (ook met McConaughey overigens) zag ik wederom een indrukwekkende film. Een 8