Alain z'n Weblog

Een film met Juliette Binoche maakt altijd indruk, in het frans of zoals deze sneak in het Engels. Kirsten Steward (Twilight) lijkt in het begin even niet sterk genoeg als tegen speler maar al snel blijkt het tegendeel. Het dubbele van acteurs die het acteren oefenen in een film terwijl er om hun heen de film-werkelijkheid parallellen vertoond, blijft tot het einde boeien. Een hele verrassing is Chloë Grace Moretz (Kick-Ass) die goed past in het geheel. De nieuwe en oude beelden van het dal met de wolken maken als decor indruk, een 8.

Een film met Pierce Brosnan waarin de russen de “bad guys” zijn klinkt als een James Bond film. En daar lijkt deze film dan ook op, alleen i.p.v. MI5 betreft het de CIA. Er wordt vollop geschoten en gevochten, De tegenstanders vallen bij bosjes. De hoofdrol spelers blijken echter moeilijk te raken, zij worden nooit of zelfden verwond. Sommige rollen zijn slecht uitgewerkt en je vraagt je af waarom sommige “professionals” zulke domme keuzes maken. De meeste plot wendingen komen dan ook niet als een verrassing. Na de pauze ging de lol er een beetje van af, een 6.

Deze typische artistieke Mexicaanse Sneak heeft een traag tempo en veel shots duren mij iets te lang. Heel bijzonder is dat de camara altijd stil staat en nooit volgt. Het leverd prachtige beelden op. Het verhaal zou echter ook verteld kunnen worden in 30 minuten i.p.v. 90 alhoewel de spanning tussen moeder en zoon daardoor wel wordt opgebouwd. Doordat vooral het gevoel overheerste “wanneer nu komt de volgende scene”, een 5.

Bij de kaartverkoop wordt gewaarschuwd dat de Sneak tot kwart voor één gaat duren. De 165 minuten vliegen echter voorbij. De sneak is een heerlijke film die de “coming of age” van een Texaanse jongen volgt. De voor mij vooral onbekende acteurs (behalve Ethan Hawke) spelen allemaal erg goed en vanaf het begin leef ik mee met elke rol. Alhoewel het lijkt of er iedere keer alledaagse situaties worden gefilmd is er terugkijkend heel veel gebeurd. En natuurlijk vind ik het goed dat heel on-Amerikaans personages langskomen waarvan niet uitgebreid wordt uitgelegd wie het zijn en het eind van de film er “gewoon is”. Een 9.

Na enkele weken pauze weer en Sneak Preview. Dit keer een Western maar dan van het meer realistische type, met veel pioniers ellende. Dankzij Tommy Lee Jones en Hilary Swank en ondanks de soms saaie stukken met prachtige beelden van het Amerikaanse landschap boeiend. De verrassende plot wending zag ik helemaal niet aankomen maar wat daarna gebeurd is dan toch weer heel voorspelbaar. Een 7.

Het thema van de vorige sneak previews wordt voortgezet in deze Film. In een Terry Gilliam ( bijv. 12 Monkeys) achtige omgeving, probeert een verlegen automatisering medewerker in contact te komen met een vrouwelijke collega die ook zijn over-buurvrouw is. De sets ademenen een donkere troosteloze jaren 60 sfeer uit. De computers en andere apparatuur in de film zijn geweldig vormgegeven, zoals bijvoorbeeld de kies schijf om het aantal kopieën op de kopieer machine aan te geven. Alhoewel het verhaal meeslepend blijft tot het einde, zit er een traagheid in die af en toe wel erg in de weg zit. Het verloop en het einde worden daardoor voorspelbaar en de echte spanning verdwijnt. Een 7.

De titel doet vermoeden dat het thema van twee eerdere sneaks previews ( “Enemy” en “The Face of Love” ) wederom aan bod komt. En alhoewel de karakters in deze thriller verschillende kanten hebben wordt de titel verklaring in de film mij niet duidelijk. In het begin van de film komt de broeierige, begin jaren 60 sfeer leuk over, op het eind is de spanning er af en wordt het een trage film met een weinig verrassend eind. Een 6.

Het gebeurt me nu voor de tweede keer in korte tijd dat ik de Sneak al heb gezien. Ik was erg nieuwsgierig naar deze film doordat acteur Jake Gyllenhaal sinds “Donnie Darko” en “Jarhead” indruk maakt. De film was overigens ook al op het  International Film Festival van Rotterdam te zien. Het verhaal was op z’n zachts gezegd vreemd, maar na de eerste keer las ik de werkelijke betekenissen van de beelden en werd de film nog vreemder. De tweede keer viel daardoor wel heel veel op z’n plaats en vond ik de film beter dan eerste keer dat ik ‘m zag, een 9.

Een indrukwekkende gevangenis film die heel wat lagen heeft. De lange eerste scene heeft een verrassende ontknoping en de toon is gezet. Als duidelijk wordt hoe de verhoudingen zijn binnen de muren van de gevangenis gaat de film de diepte in. Jack O’Connell is de hoofdpersoon die het evenwicht tussen emotie tonen en het verbergen er van  erg goed en geloofwaardig brengt. Terrecht lukt het niet om sympathie te krijgen met de hoofdpersonen maar het begrip hoe ze in de situatie zijn gekomen is er wel na afloop. Een 8.

Direct na de zomeravondcup een sneak.  De hoop is een niet te saaie film want dan wordt wakker blijven een probleem. En alhoewel deze film geen actie film is, zit er wel een constante  spanning in. De acteurs spelen prettig en vooral Ed Harris is heel sympathiek. Het onderwerp, vrouw ontmoet iemand met het identieke uiterlijk van haar 5 jaar geleden plotseling overleden man waar ze 30 jaar een gelukkige relatie mee had, zet aan tot nadenken. Wat zou ik zelf in zo’n situatie doen. Het bijzondere is dat ik dat mee voelen met de situatie had voor beide personen. Tot overmaat van ramp  wordt de look-a-like nog verliefd ook. Toch miste soms een beetje vaart, een 7.