Alain z'n Weblog

Een sneak met Bryan Cranston (Breaking Bad) in de hoofdrol, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. U.S. Customs medewerkers gaan undercover om dit keer i.p.v. de drugs, het geld te volgen. Tijdens de hele film is de spanning van het ontdekt worden aanwezig en besef je soms pas na een gebeurtenis wat er allemaal mis had kunnen gaan. Ook de invloed op het privé leven van “de infiltrator” is erg goed en in de juiste verhouding aanwezig.  Tijdens iedere ontmoeting tussen “goed” en “slecht” is het verloop geheel onvoorspelbaar en wordt je volledig meegenomen in het verhaal. Behalve de standaard drugs-bazen speelt ook een zakenbank een grote rol, het maakt allemaal nog spannender. En zoals het hoort bij een waargebeurd verhaal is er aan het eind van de film een overzicht van wie en wat in de werkelijkheid. Een 8.

Helaas laat bios Wolff City ons geen andere keus, deze zomer de sneak preview in bios Rembrandt Utrecht, een stuk minder gezellig en geen pauze. Wel weet ik uit ervaring, meer “block-busters” en minder filmhuis films. Deze sneak is geen van beide. Het verhaal bevat mogelijkheden en er zitten leuke plot-twists in. Maar de uitwerking is eerder een cultuur reclame film voor China en Mongolië. Jackie Chan en Johnny Knoxville zijn niet grappig, de man-to-man/woman gevechten flauw (zeker nadat “The Raid: Redemption” de standaard heeft gezet) en het zingen volkomen overbodig. Het leukste van de film zijn de bloopers aan het eind. Een 5.

Tijdens de pauze blijkt dit de laatste sneak in bios Wolff City voor de “zomerstop”. Een verschijnsel dat vorig jaar door de nieuwe eigenaren is ingevoerd en het risico bevat dat er nooit meer gestart wordt na de zomer. We zullen zien. Een film over de wiskunde en de cultuurverschillen tussen India en Engeland. Jeremy Irons speelt een geloofwaardige introverte en niet empatisch persoon, Dev Patel is minder “echt” lijkt het. Misschien komt het doordat ik hem de laatste keer zag in”The Second Best Exotic Marigold Hotel” in een veel minder serieuze rol. Ook de romantische en familie perikelen in India lijken er los bij verzonnen. Een 6.

Een Film over een flat gebouw van alle gemakken voorzien, in de jaren 70. Het klinkt niet echt opwindend, maar de jaren 70 sfeer alleen al is geweldig. En het valt direct op, bijna iedereen rookt. Al snel wordt duidelijk dat de gebeurtenissen en situaties een afspiegeling van de klasse strijd in de maatschappij en de spanningen nemen toe. Een verrassende Tom Hiddleston past er heel mooi bij. Ik heb er van genoten, een 8.

Deze Sneak is een film uit 2015 en wordt beschreven op imdb als Comedy, Drama en Romance. Helaas valt dat van die Comedy wel mee, af en toe valt er wat te lachen want Drama en Romance hebben de overhand. De situatie waarin Maggie zich bevind en haar oplossing daarvoor zouden kunnen leiden tot grappige situaties maar helaas voor mij waren vooral de mannelijke rollen daarbij een beperkende factor. Ethan Hawke speelde wel erg passief en Travis Fimmel blijft voor mij gewoon Ragnar Lothbrok (uit de serie “Vikings”). Een 7.

Een dertien in een dozijn film dit keer in de Sneak. Ewan McGregor, Naomi Harris en Stellan Skarsgård proberen er nog wat van te maken en dat lukt soms nog ook. Maar alhoewel er spannende momenten zijn in deze John le Carré verfilming is de uitkomst telkens voorspelbaar en is het einde wel heel Amerikaans. Een 7.

Deze sneak is een comedy met twee “serieuze” acteurs die in de jaren 70 speelt. Het lukt Russel Crowe en Ryan Gosling wonderwel, met ondersteuning van Angourie Rice die de slimme dochter speelt, om er een hele leuke combinatie tussen actie, humor en crime. De chemie tussen de twee door toeval aan elkaar gekoppelde “private eyes” houdt stand en het verhaal ontwikkeld zich met verassende wendingen. De set-dressing is geweldig, jaren 70 behang, roken kan nog gewoon en leuke zeventies muziek. Een 8.

Verdwalen in een bos is nooit een pretje maar als het Matthew McConaughey is, wordt het een hele belevenis. Ook in deze film speelt hij weer geweldig. Ik werd er door gegrepen en verplaatste me al snel in z’n personage en dacht, wat zou ik doen in zo’n situatie. Om mij heen waren de reacties na afloop veel minder enthusiast, maar ik geef ‘m een 8.

Met behulp van een brief van een mede Auschwitz overlevende, weet de dementerende hoofdrol speler (Christopher Plummer) de focus te houden om zijn doel, het vinden van de moordenaar van zijn familie, te halen. Met gepaste traagheid volgen de spannende gebeurtenissen zich op tot een verrassend einde. Ik vond het echter vaak wel erg overdreven of ongeloofwaardig, een 6.

Een van de hoofdrol spelers in de deze film herken je onmiddellijk uit “Intouchable”. Ik vind hem hier een stuk beter acteren. Helaas is het een kostuumfilm die zich afspeelt in het circus en gaat over de clowns, allemaal niet mijn favoriete onderwerpen en er valt weinig te lachen. Ook vind ik het jammer dat we veel informatie krijgen over de achtergrond van Chocolat maar dat Footit niet wordt uitgediept. De film is vooral voorspelbaar maar het einde maakte voor mij van de initiële 6 bij de pauze, een 7.