Alain z'n Weblog

Na een lange tijd geen Sneak eindelijk weer tijd voor de Sneak Preview in Utrecht by Wolff Camera. Al snel wordt duidelijk dat deze film een drama met een “sentimental journey” wordt. De hoofdrol spelers Judi Dench en Steve Coogan doen hun best. Steve is ingehouden grappig en Judi een sterke oude vrouw. Het verhaal dat gebaseerd is op ware gebeurtenissen, komt langzaam tot een emotioneel einde. De oude filmpjes die tussen de scenes zijn te zien of er deel van uitmaken lopen iedere keer net iets vooruit op de gebeurtenissen. Daardoor snap je die gebeurtenissen als kijker onmiddellijk en trek je dezelfde conclusies. Niet mijn favorite type film, een 6.

Al enkele weken geen Sneak gezien, dus tijd voor een film. De laatste tijd maakt DiCaprio al indruk op mij (Django Unchained) en in deze film speelt hij ook weer geweldig. Normaal ben ik niet van de “gebaseerd op een waar verhaal” film maar het verhaal gaat vanaf het begin als een dolle en je wordt meegesleept in de wereld van sex, drugs en geld. Martin Scorsese brengt de delirium scenes geweldig in beeld en doen denken aan bijvoorbeeld “Fear and Loathing in Las Vegas”. Voor een Amerikaanse film is de sex overigens wel heel expliciet in beeld maar het past goed in de film en toont de gekte die ontstaat als je Miljoen Dollar per week verdient. Maar ook de meer subtiele  scenes zijn erg goed, zoals op de luxe boot waar de DiCaprio een informeel overleg heeft met de FBI heeft, de spanning sluipt er prachtig in. Kortom (drie uur) genoten.

The Fitfh Estate gaat over Wikileaks maar vooral over de personen Julian Assange en Daniel Berg. De historie wordt vlot in beeld gebracht, en is goed te volgen. De Hoofdrol spelers zijn goed gecast en je voelt bijvoorbeeld onmiddellijk het gebrek aan sociale vaardigheden. De hacker scene wordt aardig waarheidsgetrouw weergegeven inclusief de Club-Mate en IRC chat channels. De situatie die bij de amerikaanse overheid ontstaat na het publiceren van de door Bradley Edward Manning grote hoeveelheid gelekte documenten, wordt met humor in beeld gebracht. Als IT-er heb ik er wat moeite mee dat Daniel met een blade-server (breedte: de helft van 19″) ergens naar binnen loopt, maar in het volgende shot een 1U 19″ server in een rack plaatst. Één van de locaties in de Film is wel heel bijzonder: Vierhouten, The Netherlands. Daar vond in 2009 het computerkamp Hacking At Random (HAR) plaats en Assange was daar aanwezig, net als ik. Assange heb ik toen niet gezien (ik zat waarschijnlijk ergens in een tent met een biertje) maar het blijkt maar weer dat het een kleine wereld is. Ook al weet je hoe e.e.a zal aflopen is het een spannende, onderhoudende film, een 8.

Al eerder zag ik in de sneak een film over de piraterij in de huidige scheepvaart: “Kapringen“. Als Captain Phillips maakt Tom Hanks indruk maar het lukt deze film niet om de spanning te laten voelen zoals de Deense film dat wel lukte. Ook hier wordt weer duidelijk dat niet alleen de gijzelaars slachtoffer zijn maar ook de (in dit geval) Somalische gijzelnemers eigenlijk geen keuze hebben. Zoals men in de film zegt: “We have bosses”. Het waar gebeurde verhaal neemt een onverwachte wending die ik niet zag aankomen maar het bombastische einde is wel weer erg Amerikaans inclusief een onfeilbare U.S. Navy en super stoere Navy Seals. Tijdens de pauze blijk ik als enige de sneak vorige week goed voorspeld te hebben en win dus de twee vrij kaarten voor volgende week en 4 film posters. Een 7.

Het boek maakte indruk en de film doet daar niet voor onder. Het hoofdpersonage speelt geweldig en weet de plaatsvervangende schaamte heel goed op te roepen. Door regelmatig contact te maken met het publiek wordt je behalve kijker ook deelnemer. Maar niet alleen Jacob Derwig speelt goed, ook de andere acteurs laten zich an hun beste kant zien. En Kim van Kooten gaat steeds meer op haar vader lijken, zeker als ze verbaal druk bezig is. De beelden van Amsterdam passen goed in de film en het geluid dat in Nederlandse films nog wel eens wat te wensen overlaat is ook prima. Het boek was een internationaal succes, of het de film ook lukt weet ik niet, want een Hollywood einde ontbreekt natuurlijk. Een 8.

Een Franse film als sneak heeft voor mij altijd de potentie voor een goede film. En alhoewel er in deze road-movie enkele elementen zitten die verrassen zijn de meeste situaties gewoon aandoenlijk of een beetje grappig of een beetje triest. Enkele scenes zijn echte “prachtige acteurs” scenes, twee mensen in een kleine ruimte die een conversatie hebben. Maar mij kon het dus niet boeien of bekoren, een 6.

Na Machete is er dan nu het vervolg “Machete Kills”. Wederom een heerlijk precies geregisseerde “slechte” film. Het verhaal is totaal vergezocht natuurlijk maar de verassingen en  plot wendingen zijn er niet minder om. De bloederige gevechten zijn vooral de humoristische gedeelten. Het succes van Machete deel één heeft er denk ik voor gezorgd dat  bekende acteurs zoals Mel Gibson en Charlie Sheen (echte naam Carlos Irwin Estévez) graag meededen met deze film van regisseur Rodriguez. Als je Rodriguez kent weet je ook welke andere bekende acteur er mee doet. Al vanaf begin van de film, wat een hele foute reclame was voor Machete deel drie “Machete kills … in space”, heb ik me enorm vermaakt, een 8.

Een mooie rustige Franse sneakpreview over een meisje van 17. De mooie hoofdrol speelster maakt keuzes waarvan het waarom mij niet echt duidelijk worden. De vaak expliciete sex maakt maakt wel een ontwikkeling door die misschien een en ander verklaart. De acteurs zijn van hoog niveau, zoals Johan Leysen en Charlotte Rampling, maar de stiefvader van het meisje Frédéric Pierrot springt er voor mij echt boven uit. De sfeer is echt die van een Franse film, een 7.

Naar een Nederlands boek ( Meisje met negen pruiken van Sophie van de Stap) deze Duitse Sneak. De film begint met een scène waar het geluid zo nep klinkt dat niet prettig overkwam, maar daarna werd het alleen maar beter en kan ik me achteraf niet eens meer herinneren in welke taal de film was. Bijna iedereen speelde heel erg goed en emotionele scènes volgen elkaar steeds sneller op zonder dat het echt irritant word. Want de situatie, een jonge (21) vrouw die kanker krijgt, is al snel een “tearjerker”. Maar gelukkig wisselen trieste en vrolijke gebeurtenissen elkaar goed en gebalanceerd af en blijft er voor de kijker genoeg over om zelf te ontdekken. Genoten, een 8.